Cenap Şahabettin şiirleri
Türk edebiyatında sembolizm akımının öncüsü olarak kabul edilen şair ve yazar Cenap Şahabettin, şiirleri ile adeta resim çizer ve şiiri "sözcüklerle yapılmış bir resim" olarak tanımlar. Şiirleriyle dönemin sanat dünyasında çokça tartışılan şair, bireysel olarak yazın dünyasında yer alır. Nesir alanında eserler verdiği gibi tiyatroyla da uğraşır. Şiiri resim ve musiki ile süslemeyi deneyerek ahenge önem verdiği için hece ölçüsü yerine aruz veznini kullanan Cenap Şahabettin'in şiirlerinden seçmeler derledik.
Önceki Resimler için Tıklayınız
"Sana ey şanlı şehid az görürüm ben demeği
Ordunun gözbebeği ümmetin arslan yüreği
Çiğnedin düşmanı, serdin yere, sürdün denize
Yaşamak hakkını hak ettin o cenginle bize"
📌 Cenap Şehabettin, yaşamının son yıllarında yoğun bir şekilde üzerinde çalıştığı Fransızca-Türkçe sözlüğünü tamamlayamadan, beyin kanaması nedeniyle 12 Şubat 1934'te İstanbul'da vefat etti. Usta şairin cenazesi, Bakırköy Mezarlığı'nda yatan, kızı Destine Hanımın yanına defnedildi.
"Sesin işler gibi bir şûh kanat gamlarıma
Seni dinlerken olur kalbim uçan kuşlara eş
Gün batarken sanırım gölgeni bir başka güneş
Sarışınlık getirir gözlerin akşamlarıma.
Doğuyor ömrüme bir yirmi sekiz yaş güneşi
Bir kuş okşar gibi sen saçlarımı okşarken
Koklarım ellerini gülleri koklar gibi ben
Avucundan alırım kış günü bir yaz ateşi."
İsmet Özel'in en sevilen 15 şiiri
📌 CENAP ŞAHABETTİN ESERLERİ
Şiir türünde: "Tamat", "Seçme Şiirleri", "Bütün Şiirleri", "Elhan-ı Şita", "Yakazat-ı Leyliye"
Tiyatro: "Yalan", "Körebe", "Küçükbeyler", "Merdud Aile"
Gezi yazısı: "Hac Yolunda", "Afak-ı Irak", "Avrupa Mektupları", "Suriye Mektupları", "Medine'ye Varamadım
Düz yazı: "Evrak-ı Eyyam", "Nesr-i Harp", "Nesr-i Sulh"
İnceleme: "William Shakespeare", "Kadı Burhanettin"
"Senden evvel eğer ölürsem ben
Gâh ü bîgâh aç bu defteri sen;
Bak şu nazm-ı şikeste-besteye kim
Bana bir nazre yollasın senden!
Şu kitâb-ı hazîn ü pür-hûnu
Aç da gör kalb-i nâle-meşhûnu
Semt-i re'sinde titresin ruhum
Sen okurken bu şi'r-i mahzunu
Hâk içinde tebâh olurken ben
Yeni sevdâlara düşersin sen
Rûhum ağlar semâda, başkaları
Va'd-ı ikbâl alır iken senden
Bir rakibin dehân-ı pür-hûnu,
Leb-i pür-zehr ü kîne-meşhûnu
Bûs ederken seni, mezârımda
Okurum ben bu şi'r-i mahzûnu!"
