Madenciler yaşadıklarını anlattı

🔴 Emrah Açıkgöz, 5 yıl birlikte çalıştığı yakın arkadaşını kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyor. Bölgede özel bir maden ocağında çalışan işçi Açıkgöz, tahlisiye ekibinde olduğunu, patlamayı duyar duymaz olay yerine geldiklerini anlattı. Yetkililerle bilgi alışverişi yaptıktan sonra ekipmanlarla aşağı inip patlamanın olduğu bölgeye ulaştıklarını aktaran Açıkgöz, "Bölgede yoğun karbonmonoksit gazı vardı, cihazlarımızı kuşandık. 'Aşağıda iki bölge var' dediler. Biz yangın olmayan bölgedeydik. İçeride inanılmaz karbonmonoksit gazı vardı. Elimizdeki sensörler bile uyarı vermeye başladı. Eksi 350 kotunda ayağa ulaşmaya çalıştık, orada zor da olsa maalesef ilk şehidimize ulaştık ve temiz havaya indirdik."

Doğal afetler ile ilgili 25 kavram

🔴 İkinci arkadaşları için tekrar cihazları kuşandıklarını belirten Açıkgöz, "50-60 metre ileride ona da ulaştık, maalesef o da şehit olmuştu. Orada karbonmonoksit gazı yoğun şekilde devam ettiği için artık temiz havaya çıktığımız yerlerde bile karbonmonoksit görmeye başladık. Bizim de can güvenliğimiz önemli olduğu için ocaktan ayrılmamız gerekiyordu. İki şehidimizi alarak dışarı çıktık." diye konuştu. Açıkgöz, "Patlama, rayların üzerindeki vagonları bile duvarlara çarpmış. Tabii göz gözü görmüyor, yoğun bir duman da var. El ele tutuşa tutuşa gittik, arkadaşlarımıza ulaştık." ifadelerini kullandı. Patlamanın meydana geldiği maden ocağında çalışanları tanıdıklarını, hepsinin bölgenin insanı olduğunu kaydeden Açıkgöz, yaşadığı acıyı şu sözlerle paylaştı: "Yaşadığım en büyük acı, şehitlerden birinin 5 sene birlikte çalıştığımız çok yakın arkadaşım olmasıydı. Tabii hepsi acı ama o arkadaşımı görünce daha büyük acıya kapıldım. Maalesef bu patlamada çok yakın arkadaşımı da kaybettim. Orada çok büyük acı hissettim. Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun, ailesine sabırlar diliyorum."

Madencilerin 'ekmek mücadelesi'

🔴 Bartın'ın Amasra ilçesindeki maden ocağında meydana gelen patlamadan iki dakikayla kurtulan 14 yıllık maden işçisi Aydın Kalaycı, dehşet anlarını gazetecilere anlattı. Kalaycı, "Eksi 300 kotunda 14 kişi falandık. Oradan tek ben çıkabildim. 14 yıldan beri hep akrabayız" diye konuştu. Türkiye Taşkömürü Kurumu'na ait Amasra Müessese Müdürlüğü'ne bağlı maden ocağında dün akşam saatlerinde meydana gelen patlamadan iki dakikayla kurtulan 14 yıllık maden işçisi Aydın Kalaycı, yaşadıklarını anlattı. 14 yıldır diğer işçilerle aile gibi olduklarını anlatan Kalaycı, eksi 300 kotunda 15 kişiden tek kendisinin sağ çıktığını anlattı.

Bela ve musibetlere nasıl bakmalıyız?

🔴 Kalaycı, "İlk çıkanlardanım, son iki dakikayla kurtuldum. Çok üzgünüm. Arkadaşlarımız şehit oldular. 4-12 vardiyasında çalışıyordum. Ocaktaydım. Olay mahallindeydim. Bir dakikayla da olabilir. Beş adımla da olabilir. Beş adım önünüzde metan da olabilir. Dünya karardı. Tekrar o madene girdim. Ondan sonra iki defa girdim. Sonra sabah 5 sıralarında girdik. Allah'a şükür kimse kalmadı. 14 yıldır bu madenlerde çalışıyoruz. İlk kez böyle bir şey yaşandı. Devam edeceğiz. Ekmek parası. Eksi 300 kotunda 14 kişi falandık. Oradan tek ben çıkabildim. 14 yıldan beri hep akrabayız. Acısıyla tatlısıyla beraber yaşıyoruz. Birbirimize canımızı emanet ediyoruz. İlk kez böyle bir şey yaşıyoruz. Ocaklarımız dışarıdan 7-24 yaşanıyor. Öyle bir toz duman hayatımda görmedim. Lambayla önümü göremiyordum. Biz elimizden geleni yaptık. Arkadaşlarımızı bırakmadık. 24 saattir buradayız. En son görevimizi yaptık. En son 13-14 kişi kalmıştı. Gece 2'de tekrar indik. Hepsini aldık. Ocakta kimse kalmadı" diye konuştu.

🔴 14 yıllık maden işçisi Celal Kara da patlama sonrası galerilere girdiklerinde arkadaşlarıyla karşılaştıklarını anlattı. Arkadaşlarını görünce şok olduklarını ifade eden Kara, "Zaten biliyoruz biz yerin altında kelle koltuktayız. O yüzden yapacak bir şeyimiz yok. Bu olayın nasıl olduğunu kimse bilmiyor. 14 senedir burada çalışıyorum, böyle bir şeyle karşılaşmadım. Neyin ne olduğunu bilmiyoruz. Çalışma galerilerine gittiğimizde arkadaşlarımız oradaydı. İki kişi oradan dört kişi oradan alıyorduk.

Amasra'da hayatın durduğu an: "Ben bu acıya dayanamam!"