Tövbe ve istiğfar duası
Tövbe etme arzusu, genellikle kişinin hataları veya günahları nedeniyle vicdanında duyduğu rahatsızlıktan doğar. Bu içsel sorgulama ve utanç hissi, bireyi davranışlarını gözden geçirmeye ve bir değişim arayışına iten güçlü bir motivasyondur. Bu doğal süreç, tövbe eyleminin samimiyetini ve etkinliğini pekiştirir. Bu paragraf, "tövbe etme nedenleri" veya "günah sonrası vicdan azabı" gibi psikolojik ve dini temelli arama sorgularına cevap niteliğindedir. İşte, tövbe ve istiğfar duası... Önceki Resimler için Tıklayınız
◾ Sahabeden Abdullah ibn Mesûd, Peygamberimizin şu duayı üç defa okuyan kimsenin günahlarının bağışlanacağını söylediğini bildirmiştir:
Okunuşu:
"Esteğfirullâhellezî lâ ilâhe illâ hüve'lhayyü'l-kayyûmü ve etûbü ileyhi."
Anlamı:
"Ulu Allah'tan bağışlanmamı dilerim ki O'ndan başka ilâh yoktur. O, diridir ve kayyumdur. O'na tövbe ederim."
(Hâkim, Dua, I, 511)
◾ Sahabeden Ebû Bekir (r.a.), Peygamberimiz (s.a.s.)'e; 'Bana bir dua öğret de onu namazımda okuyayım' deyince; Efendimiz, şöyle dua etmesini buyurmuştur:
Okunuşu:
"Allâhümme innî zalemtü nefsî zulmen kesîran ve lâ yağfirü'z-zünûbe illâ ente, fağfirlî mağfiraten min 'ındike, verhamnî inneke ente'l-ğafûru'r-rahîm."
Anlamı:
"Allah'ım! Ben gerçekten nefsime çok zulmettim. Günahları ancak sen bağışlarsın. Beni katından bir mağfiret ile bağışla, bana merhamet et. Şüphesiz sen çok bağışlayansın, çok merhametli olansın."
(Buhârî, Ezân 149, De'avât 17, Tevhîd, 9; Müslim, Zikir ve Dua, 48)
◾ Sahabeden Ebû Mûsâ el-Eş'arî (r.a.) diyor ki; Resûlullah (s.a.s.) şöyle dua ederlerdi:
Okunuşu:
"Allâhümme'ğfirlî hatîetî ve cehlî ve isrâfî fî emrî ve mâ ente a'lemü bihî minnî. Allâhümme'ğfirlî ciddî ve hezlî ve hataî ve 'amdî ve küllü zâlike 'ındî. Allâhümme'ğfirlî mâ kaddemtü vemâ ahhartü, vemâ esrartü, vemâ a'lentü, vemâ ente a'lemü bihî minnî, ente'l– mukaddimü ve ente'l–muahhiru ve ente alâ külli şey'in kadîr.
Anlamı:
"Allah'ım! Günahlarımı, bilgisizlik yüzünden yaptıklarımı, haddimi aşarak işlediğim kusurlarımı, benden daha iyi bildiğin bütün suçlarımı bağışla! Allah'ım! Ciddî ve şaka yollu yaptıklarımı, yanlışlıkla ve bilerek işlediğim günahlarımı affeyle! Bütün bu kusurların bende bulunduğunu itiraf ederim. Allah'ım! Şimdiye kadar yaptığım, bundan sonra yapacağım, gizlediğim ve açığa vurduğum, ölçüsüz bir şekilde işlediğim ve benden daha iyi bildiğin günahlarımı affeyle! Öne geçiren de sen, geride bırakan da sensin. Senin gücün her şeye yeter."
(Buhârî, De'avât, 60; Müslim, Zikir ve Dua, 70)
