Size "yalnız olmadığınızı" hatırlatacak Kur'an-ı Kerim'den 20 hayat dersi
Bazen kalbimiz o kadar yorulur ki, derdimizi anlatacak kelime bulamayız. Sevdiklerimiz yanımızda olsa bile, içimizdeki o derin boşluk bir türlü dolmaz. İşte tam bu anlarda, aradaki tüm perdeleri kaldırıp 'Kulum, ben buradayım' diyen Rabbimizin sesine kulak vermek; dünya gurbetindeki en büyük tesellimiz olur. Yalnız hissettiğiniz o demlerde, yüreğinize sıcacık bir dua gibi örtülecek ayetleri sizler için derledik.
"İnsanı biz yarattık ve elbette içinden geçenleri biliriz; sağında solunda oturmuş iki alıcı (yaptıklarını) alıp kaydederken biz ona şah damarından daha yakınız." (Kaf, 16-17)
➡ Seni kimse anlamıyor diye üzülme. İçindeki en gizli fısıltıları bile duyan ve sana senden daha yakın olan Rabbin var.
"Rabbin seni bırakmadı ve sana darılmadı." (Duha, 3)
➡ İşler yolunda gitmediğinde "Unutuldum mu?" deme. Bu ayet, hüzünlü kalpler için inmiş en büyük tesellidir; Rabbin seni asla bırakmadı.
" Siz peygambere yardımcı olmasanız da önemli değil. Nitekim inkârcılar onu, iki kişiden biri olarak yurdundan çıkardıklarında Allah ona yardım etmişti: Hani onlar mağaradaydılar; arkadaşına "Tasalanma! Allah bizimle beraberdir" diyordu. Derken Allah ona kendi katından bir güven duygusu indirdi, sizin göremediğiniz askerlerle onu destekledi ve inkârcıların sözünü değersiz hale getirdi. Allah'ın sözü ise en yücedir. Çünkü Allah mutlak galiptir, hikmet sahibidir." (Tevbe, 40)
➡ Allah bir kulunu asla savunmasız ve sahipsiz bırakmaz. Fiziksel sebepler tükendiğinde, Allah'ın 'Görünmez orduları' devreye girer. Yeter ki sen, kalbini korkuya değil, O'nun sonsuz beraberliğine yasla. Unutma; Allah'ın olduğu yerde ümitsizlik olmaz.
"Allah kuluna kâfi değil mi? Öyleyken onlar kalkmış seni O'ndan başkalarıyla korkutuyorlar. Allah kimi şaşırtırsa artık ona doğru yolu gösterecek yoktur." (Zümer, 36)
➡ Alemlerin Rabbi sana kefilken, fani dünyanın korkuları kalbine hükmedebilir mi? İnsanlar seni rızıkla, gelecekle veya yalnızlıkla korkutmaya çalışsa da sen yönünü O'na çevir. Tam bir teslimiyetle 'Hasbunallah' (Allah bana yeter) dediğinde, bütün dünya karşına dikilse ne yazar? Unutma; Allah, kendisine güvenen kulunu asla zayi etmez.
" Artık siz beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, bana nankörlük etmeyin!" (Bakara, 152)
➡ Sen yeryüzünde, bu aciz halinle Allah'ı anıyorsun; Rabbin seni muhatap alıyor. Bir kul için; Alemlerin Rabbi tarafından bilinmekten daha büyük bir şeref, daha büyük bir izzet olabilir mi?