Victor Hugo'nun Hz. Muhammed'i anlattığı şiir

Şiirin sonlarını şair Hz. Peygamber'in ashabına nasihatlerine ayırmış. Bu bölümde söz hep Hz. Peygamber'de:

Namaz kılın, bütün azalarınız değsin yere
Zira o dayanılmaz cehennem ateşi, sadece
O'nun için yere kapanmayan bedenleri yakar
O, kapkaranlık dünyayı, masmavi gökle açar

Misafiri sevmek, dürüst olmak, adaletli olmak tavsiyelerinden sonra sıra cennet ve cehennem tasvirine geliyor. Konuşmasını tamamladıktan sonra evine geçmesi, Ebubekir'e namaz kıldırmasını söylemesi ve arkasında namaz kılması ifade edildikten sonra sıra o günün akşamında vefat etmesine gelir. O vefat etmez, bir dostunun yanına gidecektir ve yolda ona eşlik etmek üzere de Azrail gelmiştir. Azrail'in "Allah seni bekliyor" demesi üzerine hay hay deyip ardından yürümesi gözümüzün önünde canlandırabileceğimiz kadar canlı tasvir edilmiş.

Hugo her ne kadar Peygamberimizin hayatının son dönemini anlatıyor görünse de hatırlamalar ve geriye dönmelerle çocukluğundan yaşlılığına kadar tüm önemli olaylara değinir. Şiirin son bölümü ise neredeyse hep hadislerden oluşur.

Victor Hugo'nun Hz. Muhammed başlıklı şiirinin Yakup Yaşa tarafından yıllar süren çalışmanın ardından ortaya çıkan çevirisi:

Vazifesinin yakın olduğu içine doğmuştu
Metindi, kimseyi kınamıyor, incitmiyordu
Yolda gördüğü kimselerle selamlaşıyordu
Her gün sanki biraz daha yaşlanıyordu

Oysa sadece yirmi ak vardı siyah sakalında
Durup su içen develeri izliyordu arada sırada
Böylece, deve güttüğü zamanları hatırlıyordu.
Sanki Cenneti görmüş, İlahi Aşkı bulmuştu