Nurullah Genç'in Rüveyda adlı eserinden alıntılar

"kapama gözlerini; karanlıktan korkarım
atlılar kaybeder yolunu, hasretimin
posta güvercinleri geri dönmez ülkeme
yaslı dereler gibi mutsuzluğa akarım
kapama gözlerini; karanlıktan korkarım"

"Beyaz bir buluttan bir gün ansızın.
Bir karanfil düştü parmaklarıma.
Gözlerine kuşlar doldu bir kızın
Elleri karıştı ırmaklarıma.
Islak bir yürektir bende karanfil
Ruhum, kokusunun dilencisidir.
Haşim, bu bir alev damlası değil,
Büyük yangınların habercisidir."

"Senin gözlerin dram; oysa ağlatan benim
Ben dilenci; sen sultan; sevgi dağıtan benim
Sen ışık; ben karanlık ve aydınlatan benim
Ben ölümüm; sen hayat; cana can katan benim
Sabah sende oluyor; güneşi tutan benim
Soran ben; sorulan sen; hüznü damıtan benim
Öldüren ben; ölen sen; kabirde yatan benim
Sen sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi
Saklıyorum içimde seni bir tufan gibi"

"Toprak anladı beni, ölüler ve diriler

Köstebekler hüzünle gülümsüyor derinde

Ruhumu aldatıyor yüzün diye periler

Uzak bir seyyarenin karanlığında kaldın

Yoksa bir Hint fakiri miyim hecelerinde

Sinemde su yangını, saman yolunda adın"

"oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden
konarak pervazlarına gülüşlerinin
acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde
dayanmıştım
ağlamamıştım saatlerce parçalanan düşlerime
ta ki sevgilim
kızaran bir gök bulutu gibi
ölümü
bir yıldırımla düşürdüğün âna değin
topraklarıma"