Az bilinen divan şairlerinden beyitler
Divan edebiyatı denilince akla Fuzuli, Baki, Nedim gibi nam salmış belli başlı şairlerin ismi gelir. Fakat eski şiirimiz sadece bu şairlerden mi ibarettir? Aslına bakarsanız usta isimlerin gölgesinde kalmış Firaki, Veysi, İzzeti, Mahir gibi nice kalemler de divan şairlerimizdendir; nitekim seslerini yeterince duyuramamışlardır. Sizler için edebiyatın satır aralarında kalan az bilinen divan şairlerinden beyitleri derledik...
Önceki Resimler için Tıklayınız
Erişir menzil-i maksuduna aheste giden
Tiz-reftar olanın payine damen dolaşır
Hatemi
Hedefine ağır ağır ilerleyenler elbet bir gün amaç menziline varırlar. Hemen oluvereyim diyenlerin ise aceleyle koşarken ayakları eteklerine dolaşır da tökezleyip düşerler.
Menzil: Yolculukta iki konak arasındaki uzaklık
Maksud: Kastedilen, istenilen şey
Tiz-reftar: Hemen oluvermek, acele etmek
Pay: Ayak
Damen: Etek
Gülşeninde alemin bu sırra ermez hiç kes
Zağlar azade vü bülbül giriftar-ı kafesFiraki
Dünyanın gül bahçesinde hiç kimsenin akıl erdiremediği bir sırdır şu "Kargalar her yerde serbest de bülbül kafeste tutsak."
Gülşen: Gül bahçesi
Zağ: Karga
Giriftar: Tutsak
Kanı ol gül gülerek geldiği demler şimdi
Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimizMahir
O gül yüzlünün gülerek geldiği zamanlar çok geride kaldı. Şimdi onunla gülüştüklerimiz hatırıma geldikçe ağlıyorum.
Kanı: O
Dem: Zaman