Şeyhi Divanı'ndan en güzel beyitler

"Şâh-ı şirin-lebden ayru şem bigi zâr u gerd
Yakılursa nâle-i ile ney-sıfat n'ola garib"

Şah- şirin leb: Tatlı dudaklı sevgili
Şem: Mum
Zar u gerd: Solmuş
Nale: İnleme

Garip; tatlı dudaklı sevgiliden ayrı düştüğünden mum gibi solmuştur; ney gibi inleyerek yakılsa ne olur ki?

"Dâr-ı gurbette gedâ-yı der-be-derdendür beter
Ger ola yâr u diyârından ırak dârâ garib"

Geda: Garip
Der-be-der: Perişan

Ey güzellik hükümdarı; garip, memleketinden ve sevgilisinden uzak olursa, gurbette perişan bir fakirden daha beter demektir.

"Seyr iderken hüsni şehrinde gönül yüz can ile
Düşdenegi çâhına hoş didi kel-a'mâ garib"

Hüsn: Güzellik
Çah: Çukur

Garip, senin şehrinde güzelliğini yüz can ile seyrederken kör gibi çene çukuruna düştü ve burası çok hoş dedi.

"Zülfüni şâm-ı garibân gördi şeyhi dolaşıp
Kaldı yıllar dimedi bir gün ki kimsin yâ garib"

Zülf: Saç

Şeyhi sevgilinin saçını gamlı bir akşam gördü ve ona tutuldu kaldı yıllarca; yine de sevgili, bir gün demedi ki ey zavallı sen kimsin?

"Her bir söz ehli nağme-i Dâvûdu sâz eder
Sözün var ise Şeyhî Zebûrundan ezber et"

Ey Şeyhi, her bir söz Davud nağmesinin ehilini saz eder, sözün var ise Zeburundan (kitabından) ezberle.