Ahmet Hamdi Tanpınar'ın en sevilen 50 şiiri

🔹

Birden bire sanki çıplak
Bir oyunuyla hafızanın
Bir kuş sesi çırpınarak
Düştü bağrına hazanın.

Her bahçenin yabancısı
Ve her ümidin üstüne
Bir ses ki, sonsuz acısı
Güllerin üzüntüsünde.

Araştırdı bir baharın
Unutulmuş kokusunu.
Ay ışığında dalların
Rüya dolu uykusunu.

Bir akşamın beyaz fecre
Gönderdiği kanlı haber:
Herkes ömründe bir kere
Bu zalim davetle titrer.

🔹

...
Her lâhza başka şey ve hep kendisi
Yaralı bir ceylân gibi bakarak,
Anın ve hareketin mucizesi
Uçuyor, duruyor, bekliyor... çıplak.

Ve ümitsiz avı bin sonsuzluğun
Bekliyor ruhunun eşiklerinde.
Tılsımlı kaderi her susuzluğun
Bir gül fırtınası gibi derinde.

🔹

Derin sularında bu ayna her an,
Senden bir parıltı aksettirecek,
Kâh çıplak bir omuz sessiz düşecek,
Eriyen bir kuğu beyazlığından.

Bazen bir tebessüm, tutuşmuş mercan,
Rüyasıyla sanki bir kızıl çiçek
Ve saçlar ümitsiz öyle yüzecek
Olgun akşamların ağırlığından.

Hep bu aynadasın artık kış ve yaz
Mavi sularıyla arkanda Boğaz
Köpüren aydınlıkta her tepeden.

Hep burada, ömrün her merhalesinde
Hapsolmuş bir şafak gibi derinde
Zamana gülecek hüznün ve neş'en…

🔹

Bir gün İcadiye'de veya Sultantepe'de,
Bir beste kanatlanır, birden olduğun yerde.
Bir kainat açılır, geniş, sonsuz, büyülü,
Bu günün rüzgârında yıkanan mazi gülü,
Dağılır yaprak yaprak hayalindeki suya
Bir başka gözle bakarsın ömür denen uykuya.

Belki en hülyalısı duyduğun masalların,
O şafak saltanatı korularda dalların
Her ufku tek başına bekleyen eski çamlar,
Bir sır gibi ömründen sızdırılmış akşamlar.
Ardıçla kestanenin her yıllık macerası
Harap mezarlıklarda ölülerin duası
Gelir ve tekrar doğar ölmüş sandığın aşka,
Anlarsın ölüm yoktur geçen zamandan başka.

🔹

Serin rüzgârlara pencereni aç!
Karşında fecirle değişen ağaç,
Bak, seyret ağaran rengini ufkun
Mahmur gözlerinde süzülsün uykun.
Bırak saçlarınla oynasın rüzgâr.
Gümüş çıplaklığı bir başka bahar
Olan vücudunu ondan gizleme.
Ne varsa hepsini boyun, saç, meme,
Esirden dudaklar okşasın sevsin
Mademki geceden daha güzelsin!