Maniheizm, Yahudilik ve İslam

Masonlukta veya kimi Yahudi sembolizminde tek göze yer verilir. Tek göz neyi temsil eder? Tek göz (özellikle üçgen içindeki haliyle) tarih boyunca "her şeyi gören gözeten göz" (Gözlemci Göz / Tanrı'nın Gözü) olarak bilinir; dinî, ezoterik ve popüler kültürde farklı anlamlar da içerir. Lakin İslam literatüründe tek göz Deccal'ı temsil eder. Bu tek gözü temsil eden güç, tanrılık iddiasındadır. Zira tek göz müşevveş ve bozulmuş ve deforme olmuş fıtratı ifade eder. Bu açıdan Allah'a değil Deccal'a itlak edilir. Zira Deccal tanrı kılığına girmiş bir bedbahttır. Sahte tanrı olan Deccal ile Allah'ı ayırmak için bu benzetmeye başvurulur. Deccal hadislerinde bilhassa bu mesele vurgulanır ve Deccal'ın tek gözlü olduğu anlatıldıktan sonra 'dikkat edin sizin tanrınız tek gözlü (a'var) değildir' buyrulmuştur. "Şunu bilin ki, sizin Azîz ve Celîl olan Rabbiniz tek gözlü değildir. Dikkat edin, Deccâl'in sağ gözü kördür; üzüm tanesi gibi pıtrak/dışarı fırlamış bir göz gibidir."Sağ gözünün kör olması hayra ve ahirete bakan gözünün kör olması anlamındadır. Deccal ahireti değil sadece dünya hayatını görür. Dünyaya perestiş edenleri de peşinden sürükler.

Demek ki İslam bozulmayı değil fıtratı temsil etmektedir. Yeri gelmişken; Maniheist ve İbrani tanrılarıyla İslam'ın tanrı anlayışı arasında ne gibi farklılıklar vardır? Yahudilerin tanrısı genel olarak tek gözlü şer tanrısıdır. Acımasız milli bir tanrıdır. Merhamet yüklü değildir. Gazap yüklüdür. Yahudiler kabalıklarını ve vahşetlerini buradan devşirmektedirler. Ahir zaman diliminde bu tanrı mefhumu ve anlayışı Deccalizm çizgisiyle buluşmuştur. Siyonizm de bunun altyapısını hazırlamıştır. Uydurma ideoloji ile muharref din birleşmiştir. Hadiste ifade edildiği gibi kimi sosyal çevreler gibi Yahudilerin büyük ekserisi de ahiretten habersiz ve nasipsiz tek gözlü Deccal'a tabi olacaktır.

Tanrı konusunda Hıristiyanların teslisi vardır. Bununla şirk koşmalarına rağmen temel tema Hazreti İsa'nın insanlığın kurtuluşunu temsil etmesidir. Andolsun, insanlar içinde, mü'minlere en şiddetli düşman olarak Yahudileri ve müşrikleri bulursun. Onlardan, iman edenlere sevgi bakımından en yakın olarak da: 'Hristiyanlarız' diyenleri bulursun. Bu, onlardan (birtakım) papaz ve rahiplerin olması ve onların gerçekte büyüklük taslamamaları nedeniyledir.

Yahudilerle Hıristiyanlar arasında bu ayete göre temel farklılık kibirden kaynaklanmaktadır. Yahudiler ve müşrikler müminlere düşmanlık beslerken aksine Hıristiyanlar dostluk köprüsü kurmaktadır. Tarihin kimi devrelerinde bu tabloyu nakzeden gelişmeler de yaşanmıştır. Her zaman ilişkiler ritmik seyrinde ilerlememiştir. Hıristiyanlara ve Müslümanlara göre kainat veya mahlukat insan için yaratılmıştır. Yahudilere göre ise insan Yahudilere hizmet için yaratılmıştır. Nitekim bazı hahamlar ele geçirilen yeni topraklarda her Yahudi'ye 2800 köle ve hizmetçi verileceğini beklemektedir.

Bir de tesniye kalıbında ve suretinde iki tanrılı bir dini gelenek vardır. Bunlar da Maniheistler olarak anılırlar. Ehriman ve Ahuramazda diye çift tanrıları vardır. Bunlar müstakil şer ve hayır tanrılarıdırlar. Aralarında çekişirler. Biri diğerine mutlak üstün gelemez. İslam'da yüce tanrının yanında bir de yoldan saptırıcı ve çıkarıcı şeytan vardır. Şeytan, tanrı değildir sadece Samiri gibi süre verilmiş bir aparattır. Kulları yoldan çıkarmak için seferber olur. Lakin Allah'ın müsaade ettiği kadar yol alabilir. Mutlak hareket serbestisi yoktur. Şeytan ile mücadele insanoğlunun manevi derecesini yükseltir. Tabi olanlarını da kendisiyle birlikte cehennem derekelerine sürükler! Kısaca Maniheizm'de şerri ve hayrı temsil eden iki tanrı vardır. Yahudilikte fiiliyatta gazabı ve şerri temsil eden tek tanrı inancı vardır. İslam'da ise hayır ve şer Allah'tandır. Allah'ın rahmeti gazabını geçmiştir.

Mustafa Özcan