Rojava tatile çıktı!

ABD'nin Ankara Büyükelçisi ve Suriye Özel temsilcisi Tom Barrack, ABD-SDG ortaklığının bittiğini duyurdu. Ortaklığın varlık nedeninin değiştiğini veya ortadan kalktığını söyledi. Daha önce DEAŞ'i emellerine alet eden PYD gider ayak DEAŞ militanları ve ailelerinin tutulduğu El Hol kampını boşalttı. Adeta benden sonra tufan der gibi hareket etti. Bu tepkisel hareket sanki ABD'nin umurunda mı? Onun DEAŞ düşmanlığı taktik düzeyde bir düşmanlıktır. Bu bize 2014 yılında Irak'taki Taci ve benzeri DEAŞ çetelerinin tutulduğu hapishanelerin kapılarının açılmasını ve toplu firarları hatırlattı. Adeta barajın suları araziye boşaltılmıştı. PYD/SDG 2014 tarihinden itibaren DEAŞ'a karşı ABD ile ortak olmuştu. 2012 yılından itibaren de Şam rejimiyle de rol dağılımına gitmişti. Şam rejimi PYD'nin bulunduğu bölgelerden çekilmişti. Bunu muhalifleri destekleyen Türkiye'ye karşı nispet olsun diye veya garezine yapmıştı. PYD unsurları bu ittifakın hiç bitmeyeceğini sanmışlardı. Şimdi acı gerçekle karşılaştılar. Dünyanın kaynadığı bir ortamda ABD, Türkiye ve diğer bölge ülkelerine karşı Kürt kartına öncelik veremezdi. Onlarla stratejik değil taktik düzeyde ortaklık kurmuştu. Bu tamamen onlardan vazgeçtiği anlamına da gelmez. PKK ve yerel unsurları stratejik hesap hatası yaptılar. Oysaki büyük devletler Kürtleri sadece bir araç olarak kullandılar. Bekir Tank'ın hatırlattığı gibi Kürtler oltanın ucundaki yem timsalidir. Ya da Kürtçe ifadesiyle 'Kurd, çuyen destane/Kürtler başkalarının elindeki sopadır...' Sopa el değiştirse de mahiyet değiştirmiyor. Demek ki DEAŞ ile PYD ideolojik düşman olmaktan ziyade ikisi de kullanışlı araçlardır. Önce kullanırlar sonra da atarlar. Nitekim hayal kırıklığı sınır tanımayan Şivan Perver ağlayarak ABD'ye seslendi: Bizi kullanıp attınız! Aklını kiraya vermeseydin! Bu sözler 100 yıldan beri kaçıncı baskı yaptı?

Bütün kabahat kullanan tarafta mı? Kullanılanların hiç mi kabahati yok? DEAŞ'in ortaya çıkışıyla birlikte Şiilere ve PKK'cı Kürtlere gün doğmuştu. ABD karşısında yararlılıklarını gösterme fırsatı yakaladılar. Hemen düşmanımın düşmanı dostumdur anlayışına sığındılar ve boyasına girdiler. Bu kartı sonuna kadar istismar ettiler. Lakin sonunda ellerinde patladı. ABD de bu akım veya örgütü kendi çıkarlarına alet etti. 10 yıl sonra sürecin sonuna gelindi. PYD ideolojik sermayesini tüketti. Paris'teki ABD-İsrail eksenli müzakerelerden sonra Suriye ordusu ivedilikle Eşrefiye ve Şeyh Maksut mahallelerine girdi. Ardından da Rakka ile Deyri'z zor SDG/PYD güçlerinden temizlendi. Bu ani ve hızlı gelişme veya hızlı yürüyüş SDG unsurları için de sürpriz oldu. 100 bin kişilik güçlerinden bahsediyorlardı. Bir anda buhar oldular. Bu tarz abartılı rakamlar veriyorlardı. Şam'a kadar uzanacaklarını sanıyorlardı. Ardından Suriye ordusu Kürtlerin hissiyatını rencide etmemek için Haseke'yi ricat hattı olarak bıraktı. Belki de Ahmet Şara Türkiye ile birlikte SDG yanlısı uluslararası güçleri daha fazla ürkütmek istemiyorlardı. Bunun için mola verdiler ve entegrasyon ve tekamül için süre tanıdılar. Bununla birlikte üç tümenin Suriye ordusuna katılımı sadece ferdi bazda sağlanacaktı. Bununla ordu içinde fraksiyonlaşmanın önüne geçilecekti. Ordu içinde baş çeken farklı bir güç merkezi olamayacaklardı. Daha fazla şantaja imkan verilmeyecekti. Yani ordu içinde organize bir ağırlık teşkil etmeyecekler. Bunun yerine Haseke'de yine Suriye yönetimine bağlı yerel güçler olarak görev yapacaklar. Bu yöndeki pazarlıklarda tam istediklerini alamadılar.

Sırayla Abbasilerin başkentlerinden ya da hilafet merkezlerinden olan Rakka'da SDG ile DEAŞ zıt akımlar olarak halef selef oldular. Salih Müslim burasının Suriye ordusu tarafından alınamayacağını savunuyor hatta şöyle diyordu: Rakka'yı alırlarsa İdlip sokaklarında zil takıp oynayacağım! Afrin'den de ders almamışlar. Büyük lokma ye ama büyük konuşma deyimini unutmuş olmalılar. Halep'in mahallelerinin kurtarılmasının ardından sıra Deyr Hafır ve Meskene'ye gelmişti. Ardından Arap aşiretler SDG bünyesinden çekildiler. Kazan kaldırdılar. SDG hem Amerikan şemsiyesinden hem de aşiretlerin desteğinden mahrum kalmıştı. Tabir caizse iyot gibi ortada kaldılar. Arkası çorap söküğü gibi geldi. Fırat'ın doğusu hızlı bir şekilde el değiştirmeye sahne oldu. Geride il bazında sadece Haseke kalmıştı. Bir de son durak Kamışlı!

Özerk bölge adını verdikleri Rojava tatile çıktı. Bu arada anın gerekleri olarak Ahmet Şara bazı ferman ya da kararnamelere imza attı. Buna göre Kürtçe dili ulusal dillerden birisi sayıldı. Yine Kürtlerin kültürel haklarını tanıdığını ifade etti. Ayrıca nevruzu resmi tatil ilan etti. Kürtler ise bu hakların anayasal güvencelere bağlanmasını istiyorlar.

ABD'nin Suriye Elçisi "Tom Brack sürece son noktayı koydu." Bu gelinen aşama, Suriye'deki Kürtlerin tüm siyasi ve kültürel haklarını kazanmalarıyla birlikte üniter devlet kurumları içinde entegrasyon için tarihi bir fırsattır. ABD'nin "SDG" güçleriyle ittifakı, IŞİD'le mücadele etmek için geçici ve dönemsel bir zorunluluktu. O dönem geldi geçti. Suriye'de bugün ve bundan sonra DEAŞ ile savaşabilecek kabiliyette güçlü bir merkezi devlet yapısı var. Askerlerimizi Suriye'de uzun vadede tutmak gibi bir niyetimiz yok ve bölücülüğü veya federalizmi desteklemiyoruz. Arabıyla Kürdüyle Türkmeniyle; Suriye'nin tüm bileşenlerine hayırlı olsun. En tehlikeli ayrılık projesi sona erdi. Birleşik Suriye'ye iyilik ve esenlikler dilerim..."

Mustafa Özcan