Kudüs'e Neden Gitmeliyiz?

'Kudüs'e girilebiliyor mu? Mescid-i Aksa'ya bizi almıyorlar ki, neden gideyim? Ben Kudüs'e gidince ne değişecek? Korkmadın mı? Ya geri dönemeseydin?' Bu vesvese dolu sorular içinde beni tam kalbimden vuran asıl cümle şu: 'Ben gidince ne değişecek?' Büyük bir teessürle, nefesim yettikçe bu soruya cevap vermeye, bu ataleti kırmaya çalışıyorum. Ne yazık ki bu asılsız korkular yüzünden Müslümanların çoğu Kudüs'e 'gidilemez bir yer' olarak bakıyor. Oysa işgalci İsrail'in de tam olarak istediği algı budur: 'Korkutalım, buraya kimse gelemesin ve biz de bu kutsal topraklarda dilediğimiz gibi hâkimiyet kuralım.' Kudüs'ün kadim tarihi Hâlbuki Kudüs'e gidince çok şey değişecek. Bir Türk, bir Müslüman olarak o kapılarda dimdik durup, izzetle 'Biz buradayız, vazgeçmiyoruz!' demeniz, onların karanlık emellerine vurulmuş en büyük darbedir. Çünkü o kapılarda beklerken şu korkuyu yaşıyorlar: 'Bu Türkler bitmiyor, sürekli geliyorlar; bir kapıdan çevirsek, diğerinden mutlaka giriyorlar!' İşte onlara bu korkuyu iliklerine kadar yaşatmak, bizim Kudüs'e ardı ardına, durmaksızın seferler düzenlememizle mümkün olacak. Aksi takdirde, nasıl ki zamanında Kıble Mescidi (21 Ağustos 1969) yangınının ardından İslam âleminden beklenen gür ses çıkmadığında, 'Bu Müslümanlar bitmiş, artık istediğimizi yapabiliriz' cüretini gösterdilerse; biz Kudüs'e adım atmadıkça, o mübarek sokaklarda zalimlerin yüzüne korkusuzca bakarak yürümedikçe aynı cümleleri kurmaya devam edecekler. Kıble Mescidi Avustralyalı fanatik Hristiyan Denis Michael Rohan tarafından kundaklanarak ateşe verildiğinde Selahaddin Eyyubi'nin fethin nişanesi olarak yerleştirdiği 8 yüz yıllık tarihi ahşap minber tamamen yandı. Kıble Mescidi'nin güneydoğu kısımları, çatısı, ahşap süslemeler ve tarihi mihrap büyük zarar gördü. Olayın ardından dönemin İsrail Başbakanı Golda Meir'in, 'O gece sabaha kadar korkudan uyuyamadım. Zannediyordum ki Müslümanlar dört bir yandan İsrail'e girecekler. Fakat sabah oldu ve hiçbir şey olmadı. İşte o zaman anladım ki biz dilediğimizi yapabiliriz, çünkü Müslüman ümmeti uyuyan bir ümmettir' dediği rivayet edilir. Âlemlerin Rabbi, Efendimiz'i (s.a.v) Mescid-i Aksa'dan Mirac'a yükselttiyse, buranın bizim için ne denli mübarek, ne denli vazgeçilmez bir kutsal olduğunu apaçık ilan etmiş demektir. Hâl böyleyken Kudüs'e sahip çıkmamak, bu ilahi emanete sırt çevirmek ve Mescid-i Aksa saflarını mahzun bırakmak, yarın ahirette Filistinli kardeşlerimizin yüzüne bakamamamıza sebep olacaktır. Bize, 'Ey kulum, emanetime sahip çıktın mı?' diye sorulduğunda verecek bir cevabımızın olmaması ihtimali, oturup en çok ağlamamız gereken asıl meseledir. Gözyaşlarımızı silip bir an önce Kudüs yoluna revan olmalı, bu işgalcilere Kudüs'ün asıl ve ebedi sahiplerinin kim olduğunu büyük bir gurur ve cesaretle göstermeliyiz. Kudüs'e gitmek imkânsız veya zor değil; sadece çelik gibi bir irade, derin bir sabır ve fedakârlık isteyen kutlu bir yolculuk. Biz bu dâvâ yolculuğunu bizzat deneyimledik ve sizlere en başından itibaren neler yaşadığımızı, 'Bismillah' deyip niyetinizi aldıktan sonra hangi güzellikler ve imtihanlarla karşılaşacağınızı anlatmak istedik. Mescid-i Aksa bir Müslüman için neler ifade eder? Her şeyden önce, tertemiz bir niyetle Kudüs'e kavuşmak için hacet namazı kılıp dualara sarılın. Allah'ın izniyle vakti geldiğinde, kendinizi bir anda o mübarek yolda bulacaksınız. Bizim grubumuzda en yaşlımız 70, en gencimiz ise 24 yaşındaydı. Doktor, psikolog, öğretmen gibi farklı mesleklerden bir araya gelmiştik; ancak omuzlarımızda taşıdığımız tek bir kimlik, üzerimizde tek bir kisve vardı: Kudüs için can atan şuur sahibi bir Müslüman. Öylesine inanmış, öylesine halis niyetlerle yola çıkmış bir gruptuk ki, Allah'ın inayetiyle kapalı zannedilen tüm kapılar sonuna kadar açıldı. Yolculuğumuz Amman üzerinden başladı, çünkü Kudüs'e girişler ancak Ürdün üzerinden yapılabiliyor. Sınırı geçtikten sonra İsrail kontrol noktasına vardık. Burada son derece sıkı ve bezdirici bir kontrolden geçtik. Hatta bir arkadaşımız hiçbir sebep gösterilmeksizin 3-4 saat bekletildi ve rehberimiz deport (sınır dışı) edildi. Zihinleri yormak ve korkutmak için yapılan bu yıldırma politikalarına rağmen, arkadaşımız aramıza katıldıktan sonra inancımızdan zerre taviz vermeden yola devam ettik. O gün yatsı namazını Kubbetü's-Sahra'nın o muazzam gölgesinde kılmak nasip oldu. 40 kişilik grubumuzdan içeriye ilk etapta sadece 3-4 kişi girebilmişti. Mescid-i Aksa'nın 15 kapısı var ancak sadece 10 tanesi açık tutuluyor. Bir kapıdan alınmadığımızda asla pes etmedik, vakarla diğer kapılara yöneldik ve farklı yolları denedik. Sonunda, Allah'ın izni ve inayetiyle o mukaddes avluya adımımızı attık. Avluya ilk adım attığımız andaki o heybeti, o manevi hazzı kelimelerle ifade etmek inanın mümkün değil. Yıllarca fotoğraflarında görüp iç geçirdiğimiz Kubbetü's-Sahra, bütün ihtişamıyla gecenin nuru içinde bizi karşıladı. Öylesine güzel, öylesine kucaklayıcıydı ki; sanki Aksa'nın her bir taşı bize selam veriyor, her bir kemeri bizi secdeye buyur ediyordu. İşgalciler her kapıda en az beş silahlı asker ve polisle bekliyor; onların arasından sıyrılıp geçmek zahiren imkânsız görünüyordu. Ancak biz Allah'a sığındık, 'Rabbim, bizi zalimlerin gözüne görünmez kıl' diye yakardık. Bizi ellerindeki o soğuk demir parçalarıyla korkutabileceklerini sanan o teçhizatlı askerlerin neredeyse yanlarına değerek, büyük bir sükûnet ve cesaretle süzülüp içeri girdik. İlk gün Kubbetü's-Sahra'da alnımızı secdeye koyabilmek motivasyonumuzu perçinledi; içimize tarifsiz bir cesaret ve Aksa'ya sahip çıkma hırsı aşıladı. Yatsı namazından sonra kapıları kapattıkları için oradan ayrıldık; ancak ertesi gün, diriliş ruhuyla Kudüs şehrinin her bir taşını, her bir toprağını adım adım arşınladık. Mescid-i Aksa'nın Müslümanlar için önemi İlk gün bizi en çok hüzünlendiren şey, Mescid-i Aksa saflarının tenhalığıydı. Uzak köylerden ve şehirlerden bin bir meşakkatle gelen Filistinli Müslümanlar, evlerine dönebilmek ve yola erken düşebilmek adına genellikle akşam ile yatsı namazlarını cem etmek (birleştirmek) zorunda kalıyorlardı. Bu yüzden yatsı vaktinde saflar mahzun, Aksa boynu bükük kalıyordu. İşte tam da bu yüzden, oradaki boşlukları bizim doldurmamız gerekiyor. Bizler bu mukaddes durakların ardından Hz. Ömer Camii'ni, Kıyamet Kilisesi'ni ve Eski Şehir'i çevreleyen o kadim Kudüs surlarını temaşa ettik. Zeytindağı'ndan Mescid-i Aksa'yı izlemek, ruhumuzda adeta uyuyan o cengâver milleti, o direnişçi ruhu yeniden uyandırdı. Bu mübarek toprakların işgalcilere asla bırakılmaması için elden ne geliyorsa yapılması gerektiğini, o tepeden şehre bakarken çok daha derin bir şuurla anladık. Kudüs'ün o kadim taş sokaklarını, asırlara meydan okuyan tarihi mimarisini ve evlerini gördükçe; ecdadımızın bu yollarda nasıl yürüdüğünü, bu eşsiz şehir dokusunu muhafaza etmek için ne büyük fedakârlıklarda bulunduğunu iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Yirmi dört bin peygamberin ayak bastığı bir şehri tefekkür etmek; onun ruhunu hissetmek, bunu kelimelere dökebilmek, binlerce yıllık taşlarına dokunup esen rüzgârını dinlemek tarifsiz bir gurur veriyor. Hele ki sabah namazlarında o tarihi avluda hüdhüd kuşlarının torunlarını ilahi bir neşide gibi dinlemek muazzam bir lütuf. Düşünsenize, yeryüzünde kaç kişiye böylesi kutsal topraklarda bu maneviyatı solumak nasip olabilir? İşgalciler de zahiren bu topraklardalar; fakat neyin üzerinde yürüdüklerini, o taşların sırrını ne kadar anlayabilirler ki? Rabbimiz bize öyle güzel bir nasip, öyle derin bir idrak bahşetmiş ki; yaşadığımız bu yüzyıldaki en büyük cihadımız işte Kudüs'e gitmek, o sınırlarda sabırla durmak, Aksa'da nöbetleşe ribat tutmak ve o kapılarda izzetle beklemek olacaktır. Kudüs'ün kalbi konumundaki Müslüman mahallelerine girdiğinizde; oradaki sımsıkı dayanışmayı, köklü komşuluk ilişkilerini ve mahalle kültürünün bütünlüğünü gördükçe, günümüz modern şehirlerinde biz Müslümanların birbirinden ne kadar kopuk yaşadığı gerçeğiyle yüzleşeceksiniz. Yüzlerce yıllık o dar sokakların, birbirine omuz veren evlerin ve avlu kapılarının işgale karşı mimari bir zırh gibi sessiz ama vakur bir direniş sergilediğine şahit olacaksınız. Çarşıdaki esnafın ya da sokakta koşturan çocukların sizi gördüğündeki tepkisi gözlerinizi dolduracak; çünkü onlar bizi, 'Evinize hoş geldiniz!' diyerek karşılıyorlar. Kendilerini misafir, bizleri ise evin asıl sahibi olarak görüyor ve bizim adımıza Mescid-i Aksa'yı bir an olsun boş bırakmıyorlar. Mahalle esnafı altından kalkılması güç, akılalmaz vergiler ödüyor; ancak sırf o tarihi İslami dokuyu işgalcilere bırakmamak için dükkânlarını terk etmek bir an bile akıllarından geçmiyor. Onların yüzündeki o tükenmeyen umudu, o sarsılmaz tebessümü gördükçe, büyük bir minnetle 'İyi ki buradayım!' diyerek yüzlerine gururla bakabiliyorsunuz. İçinizden, 'Şimdilik elimizden bu sokaklarda sizinle omuz omuza yürümek geliyor ama çok yakında fetih için de birlikte yürüyeceğiz!' diye haykırmak geçiyor. Çoğu Filistinli, Aksa kapılarındaki engelleri aşabilmemiz için adeta bedenlerini siper edip bizlere yardım ediyor. O kapılarda bir anda Filistinli oluyor, onların yaşadığı zorlukları iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Sizin orada bulunmanız, o kapıdan içeri adım atmanız onlara eşsiz bir moral ve direniş kaynağı oluyor. Gözlerinizin içine bakıp o muazzam cümleyi kuruyorlar: 'Türkler gelecek, biliyoruz! Bu toprakların asıl sahipleri bir gün mutlaka dönecek!' Kıble Mescidi'nin kadim sütunları arasında saatlerce oturup, bu kutlu mabedin asırlardır göğüs gerdiği o haksız zulmü tefekkür edeceksiniz. Ayaklarınız ağrıyana, dizlerinizde derman kalmayana dek namaz kılıp, avuçlarınızı göğe açarak dualar edeceksiniz. Mescid-i Aksa'nın avlusunda ilim halkaları kuran, Kur'an okuyarak ribat tutan o yiğit Filistinli hanımları, vakur beyleri gördükçe içinize bir neşe dolacak, hemen yanlarına çöküp eşlik etmek isteyeceksiniz. Ve veda vakti gelip çattığında, Zeytindağı'ndan şehre son bir kez bakarken kalbinizde şu yemin yankılanacak: 'Fetih için geri geleceğiz!' Ayet ve Hadislerle Mescid-i Aksa Tüm bunların ötesinde, o sokaklarda dolaşırken en derinden yüzleştiğiniz hakikatlerden biri de şu: Aslında 'ölüm' diye mutlak bir gerçek var. Bizler, konforlu günlük yaşantımızın telaşesi içinde bu gerçeği ne yazık ki çoğu zaman unutuyoruz. Oysa Filistinliler her an, her dakika bu mukaddes gerçekle nefes alıp veriyor ve cihatlarına bir an bile geri adım atmadan devam ediyorlar. Kudüs'ten çıktıkları an ikametleri iptal edileceğini bildikleri için kutsal toprakları terk etmemek adına adeta yerlerinden bir milim dahi kıpırdamıyorlar. Öte yandan Ürdünlüler Kudüs'e giremiyor; İsrail, güvenlik gerekçesiyle Ürdün vatandaşlarının vize başvurularını sıklıkla reddediyor. Bugün Eski Şehir'deki Yahudi mahallelerini gezerken içiniz paramparça olacak. Çünkü orada karşılaştığınız o okulların çoğunun aslında ecdadımızın elleriyle inşa ettiği ilim yuvaları, Osmanlı medreseleri olduğunu göreceksiniz. Üzerlerinde ecdadın mühürleri, o kadim kitabeler hâlâ duruyor. Bütün bu mahzunluğu, gasp edilmiş ecdat mirasını görüp de o taş sokaklarda hüngür hüngür ağlamadan dolaşmanız inanın mümkün değil. Kısacası Kudüs'e gitmek zordur, sabır ister, meşakkatlidir; ancak asla imkânsız değildir. İnanın bana, gözümüzün önünde yaşanan bu hakikatler karşısında hakiki manada 'insan' kalabilmek, o vicdan yükünü taşıyabilmek Kudüs'e gitmekten çok daha zordur; bunu böyle bilmenizi isteriz. Belgeler ışığında Kudüs İşte bu idrakle, vicdanınızın sesini dinleyin ve hemen bugün niyetinizi tazeleyin. Pasaportunuz yoksa çıkartın, varsa çekmeceden çıkarıp süresini kontrol edin ve Kudüs yollarına düşmek için ilk somut adımınızı atın. Bizi o kapılarda durduracaklarını sananlara en büyük cevabı; Mescid-i Aksa'nın o mahzun avlusunda omuz omuza, binler olup saf tutarak verin. Gözleri yollarda bizi bekleyen Filistinli kardeşlerimize arkalarında koca bir ümmetin durduğunu gösterin. Gidin ve o mukaddes kapılarda bütün dünyaya şu sarsılmaz gerçeği haykırın: 'Biz geldik, buradayız ve bu ilahi emaneti asla sahipsiz bırakmayacağız!' Şimdi, o kutlu fetih gününü pasif bir bekleyişle değil; eyleme geçerek, o mukaddes topraklara bedenimizle ve ruhumuzla sahip çıkarak bekleme vaktidir. Vesveselere, asılsız korkulara ve 'Nasıl gideceğiz, almazlar ki' bahanelerine sığınmayı bırakmak gerekiyor. Kısacası Kudüs'e gitmek zordur, meşakkatlidir; ancak asla imkânsız değildir. İnanın bana, gözümüzün önünde yaşananlar karşısında hakiki manada 'insan' kalabilmek, o vicdan yükünü taşıyabilmek Kudüs'e gitmekten çok daha zordur; bunu böyle bilmenizi isteriz. Kudüs'te dokunulamayan merdivenin hikayesi İnce ama hayati detaylar: Kudüs'e gidenlerin en büyük hatası orayı tarihi bir turistik gezi gibi görmeleridir. Kudüs'e turist olarak gidilmez; oraya Mescid-i Aksa'nın nöbetçisi, yani 'murabıt' olmaya gidilir. Elinizde fotoğraf makineleriyle tarihi bir kalıntıyı izlemeye değil, yaşayan, nefes alan ve kanayan bir kalbin atışına şahitlik etmeye gidiyorsunuz. Bu yüzden attığınız her adımın bir cihad, kıldığınız her namazın bir direniş olduğunu unutmayın. Eski Şehir'in dar sokaklarında yürürken suyunuzu, kahvenizi, hediyelik eşyanızı mutlaka ama mutlaka Filistinli esnaftan alın. O dükkânlardan yaptığınız küçücük bir alışveriş, onların o fahiş işgaliye vergilerini ödemelerine ve o dükkânın kapısının ertesi gün yine besmeleyle açılmasına atılmış en büyük destektir. Çarşıda pazarlık yapmayın, onlara 'Bereketli olsun, Türkiye'den selam getirdik' deyin. Kudüs mücadelesi nesiller boyu süren bir davadır. Mescid-i Aksa'nın avlusunda koşturan, işgalcilerin gölgesinde çocukluklarını yaşamaya çalışan o minik yavruların başını okşayın, avuçlarına küçük hediyeler tutuşturun. O çocukların hafızasında kalan tebessümünüz, yarın omuzlayacakları davanın en büyük motivasyonu olacaktır. Kudüs ziyareti uçağa binip Türkiye'ye döndüğünüzde başlar. Kudüs'ten döndüğünüzde artık sıradan biri değilsiniz; siz artık bir 'Kudüs Elçisi'siniz. Gördüklerinizi, o taşların sessiz feryadını, o insanların vakur direnişini ailenize, dostlarınıza, öğrencilerinize anlatmak boynunuzun borcu. Giden herkes, gidemeyen en az üç kişiye bu ateşi aşılamalıdır ki Aksa'nın avlusu bir daha asla mahzun kalmasın. Filistin Dosyası

AKADEMİK

İLAHİYAT

Kur'an

TARİH

EDEBİYAT

SİNEMA

MÜZİK

EĞİTİM

FELSEFE

SOSYOLOJİ

PSİKOLOJİ

GALERİ

LİSTELER

FİKRİYAT TV

ESMA-İ HÜSNA

İSLAM

MÜZİK

FİKRİYAT AKADEMİ

Kudüs'e Neden Gitmeliyiz?

Kudüs'e gitmek