Ramazan’da İnsan Olma Sanatı

Ramazan ayı, ruhumuzu kötü davranışlardan ve alışkanlıklardan arındırmak için bir fırsattır. Bu şansı iyi değerlendirmek gerekiyor. Bunlardan ilki şüphesiz merhametli ve şefkatli olmak. Merhametli olan bir insan; şefkat göstermeyi de şefkat gösterilmeyen ortamda sesini de çıkarmayı bilir. Bu da 'adaletsiz' olunan ortamda da aynı tepki vermeyi sağlar elbette. Bu mübarek ayda, 'Yaradılanı severim, Yaradandan ötürü' düsturu ile hareket etmek; kalbi yumuşatır... Affetmek bir tercih, helalleşmek bir şifadır Cömertliği bir yaşam biçimi haline getirmek. Şüphesiz insanın en büyük dünyevi zaafı maddiyattır. Mala, mülke ömrünü heba eden insanların gözü hep aç olur ve yaşamı boyunca yalnız bunun için yaşar ve bunun için ölür. Rabbim bizleri, bilhassa bu mübarek zaman diliminde 'para' tuzağına düşmekten muhafaza eylesin. Tam bu noktada 'Komşusu açken tok yatan bizden değildir' hadis-i şerifi akıllara gelmeli ve Ramazan ayını; 'paylaşma' bilinciyle ifa etmeliyiz. Gelelim belki de bizleri en çok zorlayan davranışa; sabırlı olmak ve öfkemizi kontrol edebilmek. Feyz ve bereketiyle bizleri kuşatan Ramazan ayında; bazı fıtratlara göre aç ve susuzluk, sinirlerimizin gerilmesine neden olabilmekte. İşte, burada 'ben oruçluyum' deyip sükuneti sağlayabilmek insanın asıl sınavıdır. Her an, her yerde parlamaya hazır öfkeyi törpülemek, fevri tepkilerin önüne geçmek irade terbiyesinin zirvesidir şüphesiz. Modern Dünyada Bir 'İçe Dönüş' Molası Bu noktada, öfkemizi ya sözlerimizle ya da hareketlerimizle belli ediyoruz. Buna dur demeli ve ağzımızla sarf ettiğimiz ve hoş olmayan cümlelerimizin incitici gücünden önce kendimizi sonra çevremizdekileri korumalıyız. Gıybet, dedikodu, ve yalan orucun manevi sevabını azaltır ve kişiyi maneviyattan uzaklaştırır. İşte Ramazan bir vesiledir, bu ayda dilimizi boş sözlerden arındırmalı, arındıramıyorsak da 'konuşmamaya' alıştırmalıyız. Aslında Ramazan, her kesimden, her yerden ve her coğrafyadan insanın 'bir' yani 'aynı' olduğu kutlu bir dönemdir. Ramazan'da herkes oruçludur ve kimsenin kimseye bir üstünlüğü yoktur. (Elbette bu diğer zaman diliminde de böyledir) Bu süreçte; egoyu, kibri bir kenara bırakıp tevazu elbisesini giymek şarttır. Kimseyi hor görmeden; herkesle aynı safta ve sofrada buluşabilmek kalpteki 'benlik putlarını' yıkar. Kutsi dönemden, bu putları yıkmadan dönmeyelim. Modern Çağda 'Apoletlerden Soyunma' Sanatı Gün boyu tutulan orucun ardından kurulan aşırı sofralar, bu bereketli ayın felsefesine aykırıdır. Göz doygunluğu için hazırlanan fazla yemekler; bizleri mutlu etmek yerine iç muhasebe yapmamıza vesile olmalı ve bir anca önce durumu idrak etmeliyiz. İhtiyacımız olan kadarıyla yetinmeyi kısacası kanaat etmeyi öğrenmeliyiz. Unutmayın, sadeleşmek hem bedeni hem de zihni özgürleştirir. 11 ayın sultanı, Ramazan'da kişinin yapacağı en güzel davranışlardan biri affetmek veya affetmeyi öğrenmektir. Kin ve düşmanlık gibi kalbi yoran yüklerden kurtulmak adına bu mübarek ay büyük bir fırsattır. Geçmişteki kırgınlıkları törpüleyip, 'affedeni Allah da affeder' bilinciyle helalleşmek gerekmekte. Bağışlayıcı olmak, kişiyi kendi iç hapishanesinden kurtaran en asil davranıştır şüphesiz, daima bunun bilincinde olalım. Hadis-i şerifler ile helal kazanç Şimdi gelelim, yaptığımız ama farkında bile olmadığımız bir israfa; modern çağın en büyük kaybına yani zamana. Önce durumun farkında olup ardından vakti, boş uğraşlarla tüketmek yerine; tefekkür etmek, kitap okumak ve ibadetlerle değerlendirmek lazım. Yapmamız gereken sosyal medyada veya televizyon başında geçirilen beyhude saatleri törpüleyerek, iç dünyamıza döneceğimiz kıymetli anlar ortaya çıkarmak... İslam aleminin büyük bir heyecanla beklediği ve karşıladığı bu ayda elbette bizlere düşen pek çok sorumluluk var. Bunlardan biri de empati yapmayı bilmek veyahut bu becerimiz varsa bunu geliştirmek. Yalnızca Ramazan'da değil, yılın geri kalanında da açlık ve yoksulluk çekenlerin halini kalben hissetmek gerekir. 'Ben tokum ama o ne yapıyor?' sorusunu sormak, empati yeteneğimizi güçlendirir. Bencilliği törpüleyip 'biz' diyebilmek, toplumsal dayanışmanın temel taşıdır. Kur'an-ı Kerim ışığında kul hakkının ehemmiyeti Tüm bunların başında tabii ki şükür gelmekte. Elimizdeki nimetlerin farkına varmak için bazen onlardan mahrum kalmak gerekir. Bir yudum suyun, bir dilim ekmeğin ne kadar büyük bir lütuf olduğunu anlayarak şikayet etmeyi bırakmalı ve şükrü artırmalıyız. Sürekli eksiklere odaklanan zihni törpüleyip, var olana teşekkür etmek huzurun anahtarıdır. Elbette tüm bu saydıklarımıza eklenebilecek pek çok güzel davranış ve uzak durulması gereken pek çok huy var. Bu yazımızda ise merhametli ve şefkatli olmayı, cömert olmayı, öfkemizi dizginlemeyi, maneviyatsızlıktan kaçınmayı, kibri mağlup etmeyi, affetmeyi, zamanımızı verimli kullanmayı, empati becerimizi geliştirmeyi, ve şükretmeyi işledik.

AKADEMİK

İLAHİYAT

Kur'an

TARİH

EDEBİYAT

SİNEMA

MÜZİK

EĞİTİM

FELSEFE

SOSYOLOJİ

PSİKOLOJİ

GALERİ

LİSTELER

FİKRİYAT TV

ESMA-İ HÜSNA

İSLAM

MÜZİK

FİKRİYAT AKADEMİ

Ramazan’da İnsan Olma Sanatı

MERHAMET VE ŞEFKATLİ OLMAK