İnsanı cehenneme sürükleyen günah gıybet ile hadisler

Ebu Musa'dan (RA) Resûlullah (SAV)'dan şöyle soruldu: – Müslümanların en faziletlisi kimdir? Buyurdular ki: – Elinden ve dilinden Müslümanların emin olduğu kimsedir. (Müslim, İman, 14, Hadis no: 66, I, 66) Hadisler ile Resulullah'ın (SAV) yaşam ölçüleri Âişe (r.anhâ)'dan; Resûlullah (SAV) buyurdular ki: 'Ben herhangi bir insana benim de şuyum, buyum vardır, demeyi sevmem.' (Ebu Davud, Edeb, Bab 40, Hadis no: 4875, V, 192) Ebû Berze el-Eslemî (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: 'Ey dili ile iman edip, hakiki iman kalbine girmemiş olan kişilerin topluluğu! Sakın Müslümanları gıybet etmeyiniz ve onların ayıplarının peşine düşmeyiniz. Zira bir kimse onların ayıpları peşine düşerse, Allâhu Teâlâ da onun ayıbını ortaya kor. Allâhu Teâlâ bir kimsenin ayıbını ortaya koymak isterse, onu evinde de rezil, (perişan) eder.' (Ebû Dâvud, Edeb, 40, Hadis no: 4879, V, 194) İbn-i Abbas (r.anhümâ)'dan; dedi ki: Resûlullah (s.a.s.), iki mezara uğradı. Buyurdular ki: 'Bu iki kabir (içinde olanlar) gerçekten azâb ediliyorlar. Bu, büyük bir günah içinde oldukları için değil; şu (kabirdeki) idrardan sakınmazdı. Şu (kabirdeki) ise koğuculuk yapıp gezerdi.' Sonra yaş bir hurma dalı istedi. Onu ikiye böldü. Birini bir kabre, diğerini öteki kabre dikti. Ve: 'Bunlar kuruyuncaya kadar azabları hafifleyeceği umulur.' buyurdular. (Buhârî, Vudu', 1055, I, 61) Enes b. Mâlik (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: 'Ben Mi'râca çıkarılınca birtakım insanlara uğradım. Onların bakırdan tırnakları vardı. (Onunla) yüzlerini ve göğüslerini tırmalıyorlardı. Dedim ki: – Ey Cibril, kimdir bu insanlar! (Cebrail) dedi ki: – Bunlar insanların etlerini yiyen ve ırzları (namusları) peşine düşen kimselerdir. (Ebû Dâvud, Edeb, 40, Hadis no: 4878, V, 194) İbnü'l-Cevzi'den Hatırlı Satırlar Ebû Hüreyre (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: 'Muhakkak kebâirin (büyük günahların) en büyüklerinden birisi de, kişinin, Müslüman bir adamın ırzına haksız yere dil uzatmasıdır. Bir sövmeye karşılık iki kere (ard arda) sövmek de büyük günahlardandır.' (Ebû Dâvud, Edeb, 40, Hadis no: 4877, V, 193) Saîd b. Zeyd (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: 'Azâbı en çok arttıran günahlardan birisi de Müslümanın ırzına (namus, onur ve haysiyetine) haksız yere dil uzatmaktır.' (Ebû Dâvud, Edeb, 40, Hadis no: 4876, V, 193) Âişe (r.anhâ)'dan; şöyle anlatıyor; Resûlullah (s.a.s.)'a: – Safiyye'nin şu şu kusurları (ve hele) boyunun kısa olması sana yeter, dedi. Resûlullah (s.a.s.): – Öyle bir söz konuştun ki, (onun günahı cisimlenip) denize atılsa, denizi bulandırır ve kokuturdu, buyurdu. Âişe (r.anhâ): – Yine Resûlullah (s.a.s.)'a bir insandan bahsetmiştim. Resûlullah (s.a.s.): – Bana dünyâlıktan birçok şey verilse de kimseyi kötülükle anmayı sevmem, buyurdular.38 (Ebû Dâvud, Edeb, 40, Hadis no: 4875, V, 192) Ebû Hüreyre (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: – Gıybet nedir, biliyor musunuz? diye sordular. Ashâb: – Allah ve Resûlü bilir, dediler. (Resûlullah:) – Kardeşini hoşuna gitmeyen şeylerle anmandır, buyurdu. Birisi: – Dediğim şeyler kardeşimde varsa ne buyurursunuz? dedi. Resûlullah (s.a.s.): – Söylediğin eğer onda varsa, onu gıybet etmiş olursun; ve eğer yoksa iftira etmiş olursun, buyurdular. (Müslim, Birr, 20, III, 2001) Ebû Hüreyre (r.a.)'den; Resûlullah şöyle buyurmuştur: 'Bir adam, insanlar helâk oldu, dediği vakit, o, onların en çok helâk olanıdır.' (Müslim, Birr, Bab 41, VI, 2024) Sezai Karakoç'un kaleminden İslam Âişe (r.anhâ)'dan; Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: Arkadaşınız öldüğü zaman onu bırakın, gıybetini yapmayın.' (Ebû Dâvud, 50, Hadis no: 4899, V, 206) Ebû Hüreyre (r.a.)'den; Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: 'İki kişi arasını bozmaktan son derece sakının, çünkü böyle hareket eden, dini yok eder.' (Tirmizî, Kıyamet, 56, Hadis no: 2508, IV, 663) Abdullah (r.a.)'dan; Resûlullah (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: 'Ashâbımdan bir kimse, herhangi bir kimseden aleyhimde söylenmiş sözü bana getirmesin; zirâ ben sizin karşınıza sâlim kalbli olarak çıkmayı severim.' (Ebû Dâvud, Edeb, 33, Hadis no: 4860, V, 183) Ebû'd-Derdâ (r.a.), Resûlullah (s.a.s.)'ın şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: 'Kim, kardeşinin ırz ve namusunu savunursa, Allah da kıyamet günü onu cehennemden muhafaza eder.' (Tirmizî, Birr, 20, IV, 327) Cündüb (r.a.)'den; dedi ki: – Bir A'râbi (köylü) geldi, devesini çökertti, sonra bağladı, mescide girdi ve Resûlullah (s.a.s.)'ın arkasında namaz kıldı. Resûlullah (s.a.s.) selâm verince, devesine geldi ve onu çözdü, sonra bindi ve sonra da; – Yâ Rab, bana ve Muhammed'e rahmet eyle ve bizim rahmetimize (başka) bir kimseyi ortak etme, diye nidâ etti. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.s.) buyurdular ki: – O mu, yoksa devesi mi daha çok dalâlettedir (yolunu şaşırtmıştır), söyler misiniz? Onun dediklerini duymadınız mı? – Evet, duyduk, dediler. (Müslim, Kihac, 47, I, 935) Farabi'nin İlimlerin Sayımı eserinden altı çizili cümleler

AKADEMİK

İLAHİYAT

Kur'an

TARİH

EDEBİYAT

SİNEMA

MÜZİK

EĞİTİM

FELSEFE

SOSYOLOJİ

PSİKOLOJİ

GALERİ

LİSTELER

FİKRİYAT TV

ESMA-İ HÜSNA

İSLAM

MÜZİK

FİKRİYAT AKADEMİ

İnsanı cehenneme sürükleyen günah gıybet ile hadisler