Cahiliye devrinde himaye
Himaye, İslam öncesi Arap toplumunda güvenliği sağlayan en önemli sosyal kurumlardan biriydi. Merkezi bir otoritenin bulunmadığı kabile düzeninde bireylerin can ve mal emniyeti büyük ölçüde himaye ilişkilerine dayanıyordu. Ticaret kervanlarının korunmasından mazlumların haklarının savunulmasına kadar geniş bir işlev üstlenen bu gelenek, İslam'ın gelişiyle birlikte hukuki bir çerçeve kazanarak eman ve zimmet gibi kurumlarla yeniden şekillendi. İşte Cahiliye devrini şekillendiren en güçlü anlayışlardan biri...
Cahiliye döneminde himaye geleneği nasıldı?
▶ Himaye, sözlük anlamı olarak bir kimseyi korumak, muhtemel tehlikelere mani olmak anlamlarına gelir. Terim anlamı ise bilhassa eski Arap toplumunda asabiye bağlarıyla ilişki içerisinde olan insanların birbirlerini koruması geleneği ifade edilir. Cahiliye devrinde bir kimse, bağlı bulunduğu kabile tarafından diğer kabilelerden gelebilecek zararlara karşı korunur.
▶ Bu gelenek, Araplar arasında güvenlik ve dayanışmayı temsil eden önemli bir sosyal kurum niteliğindeydi. Himaye eden kimseye 'hami' veya 'hafir' denmekteydi.